عارف قزوینی

ثریا / اسپانیا « لب پرچین » !

چه داد خواهی از این داد خواه  پوشالی ؟

ز شاه کشور جم ُ جایگاه پوشالی

بجای تخت کیانی  وتخت جم مانده است 

حصیر پاره بجا وکلاه پوشالی 

بقدر سر یک مویی عدو نیاندیشد 

 از این ؛ سپهبد  واز این  سپاه پوشالی 

 ز آه سینه پوشالی  آتش افروزیم 

بکاخ  وقصر وبارگاه  «امام » پوشالی 

ببین چه غافل و آرام خفته  این ملت 

چو گوسفند  در آرامگاه \پوشالی 

پناه ملت  مجلس بود  چو گردد چاه  !!!

پناهگاه  – بسوز  این پناه پوشالی 

بهار آمد وعارف  نمیشود سر سبز 

زباغ و لاله  خرم گیاه پوشالی 

دوشنبه 

تقدیم به ؛ کنگره ایرانیان .