Author: Soraya

مبین حقیر گدایان  عشق را که این قوم 

ای کاش این جمله همیشه در همه حال انسان آنرا بر زبان میاورد ، اما تنها یک کلمه است نه بیشتر .  ایکاش جوان بودم  جارویی به دست میگرفتم  ومیرفتم تا آن خانه متروک را تمیز کنم کارتونکها را که زاده عنکبوتهای زهر آلوده اند از طاق وسقفها پاک  کنم وطرحی نو براندازم ، ای کاش که تنها یک واژه است .

تنها خدایی را که داشتیم گم شد  بیچاره جا نداشت تا پاهایش را دراز کند  در هر طرف یک یک حرم مطهر بود یا یک امام زاده ویا یک مقبره شریف !! بنام دزدان  ترحم بر انگیز است ورقت بار  که همه درحال تکفیر وتحقیر کردن یکدیگر میباشند وهمه خود را زیر سایه یکنفر میبنند که خود ساخته اند وسپس در انتظار ( لایکها) !! نوع جدید بیماری امروز مینشینند  کمتر کسی بفکر ” خاک”  وطن است همه بفکر پر کردن جیبهایشان میباشند وهیچگاه فکر نکردند که اگر این خاک را از|انها بگیرند چه برسرشان خواهد آمدودیگر بهانه ای برای زندگی ندارند  اما متاسفانه این مردان پیر دیروزی هنوز اسیر افکار پوسیده خود ونیمه جوانتر ها درون زمانشان قفل وبچه ها درون موبایلها به تماشا رختهای دوران شاه مینشینند وآ|ه حسرت میکند برای چه  دل میسوزانم  برای حقیقت مردم درستکار که گمان نبرم که آنهارا بیابم .

مدتی سودای این درسرم بود که ببینم درکتب مذهبی  مسیحیان چه ها گفته شده ؟ هیچ چهار مرد یونانی  هرکدام برای خود یک رساله نوشته وآ|نرا بعنوان کتاب مقدس تقیم پیروان ان مرد بیچاره کردند که سالها بود از این  دنیا ومردمش جدا شده بود  وبا کتاب مقدس مسلمانان مو نمیزد از الف یا یای تمت  از روی دست هم کپی کرده بودند تنها نامها عوض شده بود ابراهمیم همان ابراهمیم واسمعیل همان اسمعیل وسرودها وگفته همه همان تنها به زبان عربی مقداری هم اافسانه وقصه وروایت از مغز ویران دیگران چاشنی آن شده بود مثلا داستان یوسف مصری همان مانده بود که داستان کلئوپاترارا نیز بعنوان یک حدیث وارد کتاب کنند .

حال میل دارند همان آش مانده  وکهنه را که خود خورده وبالا آ|ورده اند با همان قاشق کثیف درحلقوم دیگران بکنند .وجابترین قسمتها همکاری دانشگاهها برایم روشن کرد وداستانهای شکنجه با همکاری دانشگاها ی بزرگ

حال درآآن سر زمین یک کپی مسخره از داستانهای خیالی ساخته اند  ودانشگاههارا نیز شرک داده  معلمین خرفت ومتحجر و وامانده که تنها به پایین تنه خود میاندیشند  تاج سر جوانان وسازندگان دنیای فردا کرده اند . بنا براین من تنها با یک جاروی کهنه نمیتوانم آن خانهرا تمیز کنم . دستها باید درهم قفل شوندزنجیری کلفت از انسانهای واقعی  ساخته شود  آنگاه شاید بتوان  یک هند کوچک بوجود آورد !!! امروز یکطرف مجاهد آنطرف چریک فدایی آنطرفتر  سلطنت طلب  درکوچه پس کوچه ها مذهبیون بنام ملیون و زنان مردان بیسواد دهاتی که کسی به آنها  نگفته مجبور نیستی دست خودرا سه بار زیر آب کر بدهی ویا خانهرا با شیلنگ آب  تمیز کنی که چرا یک بهایی یا یهودی یا ارمنی پایش را به آنجا گذاشته است .  خدای ما همه یکی است   مارا یکنوع آفریده  این تعالیم دورغی را  باو نسبت داده اند   تا دین حاکم است ملتها همچنان زیر شکجنه اند قوانین » ماکیاولی« یک ایتالیایی گم شده دیوانه . پایان 

یار منست او هی مبریدش        آن منست او  هی مکشیدش

  آب منست او نان منست او       مثل ندارد باغ امیدش ……….«مولانا  شمس تبریزی «

زمانی فرا میرسد که همه چیز  همه اشیاء همه دربها وهمه دیوارها بتو  میهمانند که  وقت رفتن است  نگاهی باطرافت میاندازی چشمهای گرگ ها بسویت خیره شده  چشمان معصوم  میش ها بسته است تنها چشمان گرگها وکرکس ها وقارقار کلاغان و ناله بی امان کبو تران ترا احاطه کرده است  وتو با چه سر سختی هنوز به زندگی چسپیده  ای ؟   نوری کم سو دراعماق وجودت  سوسو میزند نوری که نامش آرزوست .

دراین فکری که درمیان این زندگی ریسایکل شده وبین این مردم وجنگهای آینده ونوکری اربابان ناشناس  چه آرزویی ممکن است داشته باشی  ؟ اما بشر همیشه مانند سایر حیوانات ومخلوقات میل دارد زنده بماند ولو با کشتن دیگران .

خوشبختانه درمن این خوی درندگی نیست  با همه  این احوال سخت به دیوارهای کچی چسپیده ام میلی ندارم جدا شوم تازه اطاقهایم را تزیین میکنم جای اثاثیه را عوض میکنم وامروز صبح متوجه شدم عینیکی که با آن میخوانم یکی ازشیشه هایش افتاد وعینک شکسته  خوب خوشبتانه جایگزینی برایش یافتم کامپوتر بکلی گویی دچار انقلاب درونی شده همه چیز او درهم ریخته باز ازرو نمیروم وباز هر صبح زود لیوان آب را برمیدارم ودر کنارش مینشینم وبا او درد دل میکنم .

  از عمل جراحی منصرف شدم وحال باید بروم  پیمانی را را امضاء کنم که مسئول مرگ وزندگیم خودم هستم بکسی مربوط نیست  بیاد نوه ام افتادم  که تنها پنج سال دارد اما سری نترس وبی کله است  روزی پدرش درکنار او نشست وخطراترا برایش توضیح داد که رفتن بر لب پرتگاه چه معنا میدهد  ساعتی بعد  که حرفهای پدرش تمام شدند رو باو کرد وگفت :  زندگی خودم  وپیکر خودم میباشد به هیچ کس مربوط نیست . دیدم به راستی که نوه حلال زاده خودم میباشد وراه مادر بزرگ را پیش گرفته  حال زندگی من است میلی ندارم روی تختخواب بیمارستان به دست قصابان  بی تجربه آنهم دراین ده کوره تکه تکه شوم که  هیچ چیز نمیدانند  تنها از روی اینترنت کارهارا فرا میگیرند .      دردی است جانگذاز در سینه ام  که مرا میگدازد ومیخورد ومیرود حسی است بیگانه در وجودم که آنرا نمیشناسم وروحی در پیکرم که سرگردان است .امید خوب است  غنچه ای  است که درقلب انسان شکفته میشود  من امیدواریم را ازدست نداده ام وهنوز امیدوارم ودرطلب آرزوها ! ث

پایان / ثریا ایرانمنش »لب پرچین « / اسپانیا . 0601/2ی018 میلادی 

نه ، خانم جان کور خواندی محال است بتوانی درکسوت مادر بزرگ ایران وارد بارگاه شوی  داانستی که لقب ملکه وپرنسس عمومی و  پیش پا افتاده شده حودرا به شاه چسپاندی ، نه خانم جان هشتاد سال عمر با کفایت کرده ای دیگر خودترا مانند دولپا روز بقیه نیانداز اینهمه بدبختی مردم از توست واز خودخواهی تو واز اینکه بگویند ایران زیباترین ملکه دنیارادارد وخوش پوش ترین را ، حال همان گروه مافیای خوش پوش ترا ونوه هایت را حمایت میکنند ایران را برای ایرانیان باقی بگذار برای آنهاییکه شب وروزشان گریستن بود وحتی نتوانستند عزیزانشانرا ببیند درهنگام مرگ ،تو از این جت شخصی  به آن جت پرید ی تا درمد ها وفشن ها شرکت کنی هرچه باشد سرمایه گذاری خوبی کرده بودی درشراب ، درعطر ودر لباس . فعلا تا روزیکه پایت رااز این دنیا ی ما بیرون بکشی داری بخوری ولباسهای زری بپشوی وبه ملکه  گرسنه آن سوی دینا جواهر وفرش کادوبدهی تا ترا به میهمانیهایشان دعوت کنند !.

ایران را  ایرانیان پس خواهند گرفت  آنها فرشی از خون قرمز پهن نخواهند کرد تا جناب والاحضرت ولایتعهدی که در چهار خط فارسی صد بار تپق میزند وارد شوند وتاج را از زمین بردارند وبر سر بگذارند .

شاه ماه خیلی زود از بین ما رفت مهربانترین پادشاهی بود که دیده بودم عمر من تنها یک شاه را دید تازه وارد جمعیت شیر وخورشید سرخ ایران شده بود که به همت والاحضرت شمس پهلوی بنیاد نهاده شده بود خیلی جوان بودم شاید دوازد سال بیشتر نداشتم روزی برای بازدید از این  جمعیت به یکی از انجمنها آمد   من کوچکترین  عضو اول صف ایستاده بودم  دست برد زیر چانه ام وگفت دختر جان چند سال داری  تنها توانستم با انگشتهای دستم نشان بدهم سرخ شده بودم مانند لبو قرمز بودم نوازش دست او بمن یک انرژی داد  باخود میگفتم پس برادرگلی وسیروس وفریدون وسایرین چرا باو فحاشی میکنند حتی خود گلی او باین مهربانی ، شیک معطر .

گذشت  ثریا آما  چقدر خوشبخت بودند چه زوج زیبایی اما مردم هنوز اورا بباد تمسخر میگرفتند تعداد توده ای ها هرروز بیشتر میشد ( مادام ) در پرورشگاه مشهد حسابی صدها بچه توده ای روانه بازار کرده بود، حال آن بچه ها جوانانی بودند بی تجربه عده ای به شهربانی رفتند عده ای به ارتش رفتند ودرهمانجا فعلیتهای خودرا بر ضد او شروع کردند الیته عواملی هم بودند که مخارج آنهارا تامین میکردند ( شوری بهشت است زنان خوشگل در نانوانیها نان میفروشند ! ویا بنایی میکنند ! بهشت خوبی بود برای آن مردانیکه همه چیزشان وصل به سیم شلوارشان بود  .سپس تو آمدی من دیگر بخانه شوهر رفته بودم بخانه پسر همان مادام بی هیچ شناخت و تجربه ای نامزدی تو بود در خانه ما همه از تلویزویون برنامه را میدیدند ناگهان مادرم از جای برخاست و گفت :

من از چشمان سفید این دختر میترسم او مملکت را بباد میدهد واز اطاق بیرون رفت ، پیشگوییهای مادرم همیشه درست درمیامد این زن غریزه خارق العاده ای داشت وشد که باید بشود دربار در دربار ایجاد شد هرروز سیل دلالان و فروشندگان مد و جواهرات و عطر وارد میشدند وبه پیشگاه مشرف گشته شما هم یکیرا انتخاب میکردید تا رسید به آن انگشتر نود میلیونی !!! شما فرمودید نه !!! اما کوکولی فلاح آنرا خرید وبر انگشتش کرد همسرش وزیر نفت بود صدا  ها بالا گرفت بگوش شاه رسید مگر یک وزیر چقدر در آمد دارد که میتواند یک اتگشتر نود میلیون رابر انگشت همسرش بکند ؟ اورا خلع کرد ودوباره مرحوم دکتر اقبال وزیر نفت شد اما پنج درصد شما محفوظ ماند ویا آن چوپانی  که خودرا فدایی شاه میدانست وناگهان شرکت قند شیروان را صاحب شد یک الماس درخشا ن چند صد میلیونی  در انگشت کوچک او بود اینهارا شما نمیدید ی ، گاهی لباسی  محلی میپوشیدی در برابر دوربین میایستادی گرو ه عکاسان ونقاشان فرانسوی گرسنه همه اطراف شمارا گرفته بودند شما فرشته الهی بودید بفکر مردم بودید  کانون پرورش فکری کودکان  مرکز اشاعه فرهنگ کمو نیستی بود  شاعر مفنگی الکلی   آ] ناگهان ماهی سیاه کوچولو شد کتاب سال جایزه گرفت !!!!!وشما  یک ” مانکن ” خوب الهی شکر امروز همائها کمک کردند تا نوه ات نیز وارد جرگه این معاملات شود .

مردم بیخبر از آنچه  درون دربار میگذرد هرروز زنی را میدیدند که مانند گل آفتاب گردان میدرخشد با کلاهای لگنی  رنگ وارنگ  وسر به اسمان میساید با آنکه قدش بلند بود  بازچهار سانت پاشنه کفش او بلند بود تا تحت الشعاع شاه قرار نگیرد امروز آنچه را که باید با خود خواهی ها عقده ها  بلند پروازیها واینکه ارزو داشتی  ملکه ایران شوی وجای  ایراندخت را بگیری  نشد رنود  ترا بکناری گذاشتند وگفتند ما خود بهتر  بلدیم خرج ومخارجت هر چه باشد خواهیم پرداخت اما ساکت بنشین حرف هم مزن تنها رل یک همسر وفادر !!!! را بازی کن .مردمرا سرگرم کن با قصه های حسین کرد به پسر نازنین  تهمت اعتیاد وبرادر بزرگ  شاه شاهان فردا !!! تهمت روانی زد  تا مردم نپرسند چرا ؟

اما امروز گمان نکنم مردم ایران آنهمه شعورشان پس رفته باشد که ترا برگردانند مگر آن بچه گداهای تازه به دوران رسیده فریب لباسهای ترا میخورند ویا آن نوکیسه ویا کاسه  لیسان .     بعد از محمد رضا شاه تف به دنیا روانش شاد که به دست خیلی ها به قتل رسید تو خوب میدانی ودو دختر وپسر نازنین وبیگناه او عزیزدردانه هایش که روحشان درکنار روح پدر است تو بمان با ارزوهایت تا سن یکصد سالگی که ……… .ث

ثریا ایرانمنش  : لب پرچین : / اسپانیا / 4/1/2018 میلادی / برابر با 14 دیماه 1396 شمسی 

اشاره میکنم که ـآن عکسیرا که با همسر دوم من گرفته بودید با آن  پوست حیوانی را که بتن کشیده بودید  به همراه مرحوم علم وجناب ویشکایی ووزیر کار وبازرگانی  همیشه باعت افتخار همسرم بود از قاب خاتم بیرون کشیدم وآنرا به دست باد داد م.ث

امرزو شاید پس از ماهها  این دفتر را باز کردم  ، همه چیز از ذهنم فرار ی شده  گاهی روی تابلتم چیزگی مینوشتم دلم خوش بود خودمرا  خالی میکردم امروز ار خودم میپرسم چرا  پس از تولد هفتاد سالگی خود به درک واصل نشدی ؟ درانتظار کدام معجزه  وکدام دنیای  زیبا نشسته ای  ؟  همه چیز را دیدی انثلاب دومی درراه است اگر آنرا سرکوب ننمایند  درحال حاضر کشو.ر ها در جدالند  که نماینده های خودرا بفرستند ،  همه آنهاییکه طی سالهای در آب نمک خوابانده اند ومنافع آنهارا تامین میکند دو کشور قدرتمند دنیا رو درروی یکی ایستاده اند دران میان مردم بیگناه زیر آتش گلوله سربازان گمنام امام زمان دارند تکه تکه میشوند .ما نه داریوش میخواهیم ونه کورو ش ونه  گوگوش ونه ابتهاج ونه گلسرخی .نه شب شعر ومر وعر عر آنهارا  ما سر زمینی میخوتایم آرام وساکت حداقل مانند تاجیکها  که خط وزبان وموسیقی ما گناه نباشد .

یگی خوشحال است که آمریکا بکمک آمده دیگر ی درانتظار جراغ سبز روسیه است وسومی در انتظار یک معجزه مردم در خیابانها گله گله دارند له میسوند رهبر معظم قلابی در فلک افلاکش نشسته پیام میدهد همه چیز عوض میشو د ما همه سرباز توایم !! ویا لبیک گویان با چادرهای سیاه اورا احاطه کرده اند .

روزهای متمادی درگوشه ای دراز کشیدم ونقا شی کردم  برایم تسکینی بود تا از بیماریم به دور باشم  هنوز ضعف شدید دارم اما درانتظارم  تاببینم سر انجام چه خواهد بودن .چشمانم کم سو شده اند  ومن با تلاش زیادی دارم این چند خط را مینویسم هرچند این وبلالگ بهم ریخته  وهر بار نقشی جدیدبرایم بازی میکند دیگر از آن خط زیبای  گذشته خبری نیست مورچه های سیاه راه افتاده اند  کاری هم نشد تا برایش انجام دهم  بیچاره ماهها تنها درگئشه ای از اطاق افتاده بود .

دردی جان گدار درونمرا میخراشد این درد روحی است نه جسمی چیزی که درانتظارش بودم اتفاق افتاد ، تنها  یک نخ باریک مانده بود من میکشیدم  وسپس رهایش کردم دیگر دغدغه ای از این بایت ندارم و دیگر در انتظار هیچ مهری ویا محبتی نیستم . هرچه بود تمام شد  باید درهمان هفتاد سالگی خاکستر میشدم  ادامه دانش بی فایده است  .  دیگر بیا دنیماورم کجا بودم درلندن بودم  سرحال وسر زنده  ناهار مطبوعی خوردم  یک عطر گرانبها کادو گرفتم گویی تنها سی ساله شده ام  !!

حال یا باید با رشته ها مروارید دور گردنم وپالتوی پوستم  راه بروم ویا خودرا پنهان کنم  پالتویم را تنها سه بار پوشیدم آنرا به مرکز ( هاووس پیز دادم ) تا حراجش کنند و پولش را بردازند / 

دیگر گذشته به نیمه راه رسیده ام وباید تا پایان  راه ادامه دهم  امیدوارم به زودی بتوانم داستان ” موکو ” را تمام کنم اگر چیزی از من باقی .ث

ثریا ایرانمنش / اسپانیا ” لب پرچین “

03/01/2018 میلادی 

ا