یك نقاش فرانسوی میگوید:
تابلو بایستی باهمان احساس ترسیم شود كه جنایتكار
جنایت خود را مر تكب میشود.
این همان راز پر قیمتی است كه منظور منست. من نمیخواهم
همان نقشی را بازی كنم كه دیگرا ن كرده اند.
بهتر است كه سكوت خودرا نشكنم، آنرا حفظ كنم كه خود فریاد بلندی است.
درو كردن كشتزار دیگران كار نیكی نیست.
من جنایتكار نیستم بنا بر این به داستان خاتمه میدهم.
شعری از یك ترانه سرا و شاعر بیادم آمد كه دیدم بهترین
سرآغاز این قصه منفور میباشد:
آنقدر قلبت بیازارم تا كه بیمارت كنم
هر كجا گویم كه هستی و این زبان بازی زچیست
خلق را آگه از طبع ریا كارت كنم.
بلی ما هنوز كودكان نو پایی هستیم كه زیر دست وپای
حیوانات گوناگونی كه هر كدام لباسی از جنس شیشه
پوشیده وادعای نبوغ دارند داریم فنا میشویم.
عصر ما در حال زیروروشدن است، و زندگی من در
آستانۀ آن حیران مانده است.
خوشا به سعادت آنانكه بخت با انها یاری كرده و بدا به حال
آنان كه بخت از انهاروی بر گردانده….
پیكر تراش هستی تكه ای از ماده را خورد میكند تا اثر دلخواه
خودرا شكل بدهد.
تفسیر…!
بهار گم شده كمتر اینطرفها پیدایش میشود
وظیفه هم اگر برسد گل آنقدر گران ونبید از
آن گرانتر است كه بتوان با چندر غازوظیفه
آنرا ابتیاع كرد.
مرغها فعلا در كریدور اعدام هستند برای انكه
بیمارند و بلبل هم نمیتواند وارد گلخانه ها بشود
تا ببیند كه نقاب را از چهره گل برداشته و بر روی
زنان كشیده اند گلها هم اكثرا رنگ شده و مصنوعی
هستند.
ساقیان مهوش هزاران هستند ودیگر اثری ازآن
خط بنفشه كه منظور تست ، نیست. همه صاف و
تمیزو براق و از نوع نرینه و مادینه تا یار كرا
خواهد و میلش به كدام باشد.
كار حسابی میكنی پیران دیگر چندان احتیاجی
به این كهنه ردا ها ندارند. بهتر است كه یك آتش
حسابی درست كنی وهر چه از این دستكها و
رخت كهنه ها داری به دست آتش بدهی چرا كه فقط
جا گرفته اند.
اشتباه میكنی انكه زحمت كشید به جایی نرسید
و انكه به راحتی رسید هیچ زحمتی نكشید.
بعد هم كدام طریق طلب؟ دلت خوش است حافظ !
جان بیدار شودر عصر اتم هستیم…
هزیان یكروز بیماری وتب…
ثریا
یكشنبه
جان اف كندی :
پیروزی ها همه پدر دارند اما شكست ها همه یتیمند
دنیا دنبال كدام پیروزی است دنبال كدام حقیقت در
واقع پیروزی دیگر وجود ندارد چرا كه حقیقت از میان
رفته چیز یكه واقیت ندارد بنا بر این حقیقی نیست
اربابان و گردانندگان سیاست خیلی زیاد در انچه كه
حقیقی بود دست بردند دیگر چیزی بنام درستكاری
و مراعات كه منجر به واقیعت میشد وجود ندارد و
لطمه بزرگی به بشریت وارد امده زمین زیر پاهای ما
میلزد و بشررو بنابودی است جهان واقعی در دست مشتی
نشحوار كننده میباشد كه گذشتگانشان خوب چریده اند
در حال حاضر سر نوشت ما در دست مشتی بی خرد استذ
كه پیروزی ناگهانی انها را غا فلگیر كرده انها قادر نیستند
برای انسانها كاری انجام دهند انها فقط اقتصاد دنیا را
زیرورو كردند ثروتهای باداورده و بی فایده در میان دو قطب
ورشكسته كه تنها ویرانی مادر زمین را به ارمغان اورد .
بوی جنگ بوی نیستی به مشام میرسد همه در تدارك جنگ
هستند ظاهرا سر خود زیر لاك ان سازمانهای مسخره و شرم
اوری بنام سازمان ملل حقوق بشر خلع صلاح و غیره پنهان
ساخته اما درنهان در صدد جمع اوری بودجه های هنگفتی برای
تكمیل ابزار جنگ میباشند دیگر ملت بزرگی پیدا نخواهد شد
كه در راه ازادی سر زمینش خود را قربانی سازد حتی ان سر زمین
پیشرو كه روزی نماد گسیختن زنجیر استبداد بود قادر نیست كه
بپاخیزد .
هر انچه كه مایه زندگی یك انسان و حق اوست از دست او ربوده
شده و خون همه جوانان در راه ویرانگری بباد میرود در سر زمینی
كه گرسنگی و بیماری بیداد میكند مزارع گندم به اتش كشیده
میشود مردم نیز بیشتر از ان بی حس و بی تفاووت شده اند كه
فریادی بلند كنند همین قدر بودجه ای برای خرید از فروشگاههای
چند ملیتی واشغالهای بسته بندی شده بعنوان غذای روز در كیسه
داشته باشند و سر گرمیشان عكسهای شرم اورزنان و مردان لخت
و كنجكاوی در زندگی تهوع اور خصوصی انها برایشان كافی است
در این نین میرزا بنویس هاو اندیشمندان خود فروخته از پیش میروند
تا دوباره خودرا برای فروش جدیدی اماده سازند هر كه پول بیشتری
بپردازد بزرگتر قلمداد خواهد شد .
بلی دنیا روی طلا وخون بنا شده بیخود نیست كه همه نشیمنگاههای
اقایان با اطلس و مخمل قرمز و چوب طلایی درست شده است .
سه شنبه
دیشب یك گفتگوی تلفنی با او داشتم از حالم پرسید
گفتم كه : خیلی خیلی خسته ام فكر میكنم دیگر
نمیشود در این دنیا زندگی كرد ، دنیایی كه بی فكری ها
بی عدالتی ها انرا به با غارت داده است و مردم همه
بفكر انتقام هستند و به روی همه فضیلت ها احساس و
امیدواری ها تف می اندازند ، دیگر به همه چیز شك دارم
نمیتوانم فریب كلمات گذشته گان را بخورم در عین حال از
من ساخته نیست كه : “ همه چیز رابه دور بریزم “ شاید
برای عده ای این كار اسان باشد ،
دیگر به هیچ نیرویی نمیتوانم تكیه كنم خواه ایمان باشد یا
اخلا ق و یا هر چیز دیگری مگر انكه سرم را در ان فرو برده
و بو بكشم و ببینم كه انرا با “ زهر “ الوده نكرده باشند .
به هر كجا نگاه میكنم می بینم كه همه در تدارك اینده هستند
كدام اینده با كدام اسب تیز رو میخواهید بتازید تا اینده را
در بغل گرفته تاخت كنید چگونه میخواهید از همه موانع
بگذرید همه در خندق بی تفاووتی غلطیده ایم قدیمی ها میدان
را خالی كردند و امروزیها چیزی در چنته شان نیست چه كسی
راالگو بسازند با كدام كلام وبا كدام اندیشه و كدام جرئت
گفت فردا سری به دكتر بزن من دوباره فردا شب زنگ میزنم .
\\\\\\\\\\
دوست من ایا مرا دوست میداری
/////////////////////،،
میگویند هنگامیكه ایمان از دست برود روحی كه
قوی و نیرومند است میرود تا ایمان دیگری را بنا
و بنیاد نهد و میتواند اشیانه خودرا از نو بسازد .
اما هنگامیكه روح نابود شود دیگر همه چیزنابود
میگردد .
من شكست خوردم و از امروز همه اسلحه های خود
را زمین گذاشته و تسلیم میشوم ،
ان فداكاریها ان اغوش مهربان وروح خودرا رها كرده
و دستها را به علامت تسلیم محض بالا میبرم .
اندیشه ام دیگر ازمن پیروی نمیكند و قلبم ساكت است
من شكست خودرا پذیرفتم و ایا این كافی نیست .
همه رویاهای من یك قطه یخ بودند كه در هرم طبیعت
نابود شدند .. طبیعت انهارا بر ضد من بكار گرفت
امروز میتوانم به راحتی بگویم كه من شكست خوردم
كسی كه عادتكرده بود تنها به جنگ زندگی برود و اگر
دچار شكست شد دوباره بپا خیزد و راه خودرا ادامه دهد
نه سر زنش خار مغیلان ونه تلخی نا كامیها اورا از پا
نیاندازد ….. و امروز حتا توانایی انرا ندارم كه روی پا
بایستم ،منكه انهمه خودراپر قدرت میپنداشتم دیگر
نمیتوانم بنشینم و شرم اور است كه بانتظار نوازش دیگران
باشم نمیدانم ایا در زنگیم كاری كرده ام كه مرا دوست بدارند
امروز به یك “ دوست “ نیازمندم نه ازراه ترحم و نیكدلی و از
راه مهربانی من از ترحم بیزارم میل ندارم كه تحقیر شوم و نمی
خواهم كه فریب بخورم فریبخورده روزگارم ودیگر میلی به
خودفریبی ندارم ،دنیا خیلی زشت است و من خیلی دیر باین زشتی
پی بردم همیشه گمان میكردم كه افسار سرنوشت را در دست دارم
واونمیتواند بر من پیروز شود اما این فقط یك فریب بود حتی در
فداكاری هایم نیز فریب خوردم زندگی خود یك فریب است .من نه
با چشمانم بلكه با دلم به همه نزدیك میشدم دلم میخواست كه همه را
در اغوشم بفشارم و بر سر همه بوسه بزنم همه دنیا فرزندان من بودند
و.. امروز بازوان ناتوانم را به علامت تسلیم پایین میاورم و اعتراف
میكنم كه تا سر حد نابودی شكست خوردم . پایان قصه هایم
من از قیام ملتی سخن گفتم
و روزی ارزو داشتم جانم رافدای مردمی كنم
كه رنج میبرند
اما امروز پشیمانم نه بلی پشیمانم
واز احساس سخت افسرده ام
چرا كه اگر همین ملت بپا خیزد و قیامكند
و پیروز شود
با اولین تبر سر مرابر زمین میاندازد
اری كلمات زیبا میباشند
( مردن بخاطر اسایش دیگران)
خوش تر از تمام لذات زندگی
اما نه من میخواهم زنده بمانم
هر چند كه عمرم بیهوده تمام شود
یكبار فریب كلمات زیبا را خوردم
تمام .
جامها به هم میخورند
شرابهای رنگین در ان
شادیهای رنگین بوجود می اورد
در زیر ددخت اذین بسته مصنوعی
همه دستها به جام لبریز از شراب است
همه سرود عشق و شادی و پیروزی
برای اینده میخوانند
همه چیز مصنوعی است حتا خنده ها
و در انسوی دنیا اما دست وپای ملتی
در زنجیر باشد ایا طنین جام ها انعكاسی
پیدا میكند
ایا سرود پیروزی خوانده میشود و اواز های
دل انگیز بر جانها مینشیند
هنگامی كه دست و پای ملتی درزنجیر جهل
با شد ایا سرودی دلكش بر لبها جاری است
ابر های سیاه اسمان راپوشانده
روح من نیزافسرده
چرا باید اینهمه بردگی را تحمل كرد
چرا دیگر سرود پیروزو صدای پارگی زنجیرها
بگوش نمیرسد
ایا باید بانتظار لطف ان مرد نامریی نشست
یا بامید ان باشیم كه زنجیر ها در اثر مرور زمان
زنگ زده و فر سوده شده و خود بخود ازهم بگسلند
//////،،
كشتی ما غرق شده و ماهر كدام سوار بر یك تخته
روی دریا شناوریم بامیدانكه به به ساحل امن برسیم
ناخدا نیز با كشتی به عماق اب فرو شد
همسر نا خدا دربی خدایی خود نیز غرق شد
و فرزندان… همه گم شدند .
بمن گفته اند در سه مورد دخالت نكنم :
یكی در سیاست ،یكی در مذهب و سرانجام دخالت
در فوتبال .
بنا بر این اگر چیزی در مورد نژاد پرستی و خشونتهای
ناشی از ان بنویسم نامش دخالت در سیاست است .
واگر در مورد مردان خدا وریاكاریها و خیانتها وخشو نت
انها بنویسم نامش دخالت بیجا در دین و مذهب است .
واگر بنویسم چگونه ان ادم یك لا قبا با یك كفش پاره ویك
چادرشب به این سر زمین امد ناگهان یكشبه میلیونر شد ،
نامش دخالت در فوتبال است بلی او بلد بود توپ را چگونه
به دروازه حریف نشانه بگیرد ، حال هر دروازه ای كه باز باشد
بنا بر این توصیه من به همان ذكر مصیبت اكتفا میكنم تا متهم
به دخالت در سه امر حیاتی بشر نشوم .
روز و روزگار همه خوش باد
من امده ام وای وای من امده ام ……..
امده ام تا سكوت را بشكنم
امده ام تا از سكوت پرده برداری كنم
امده ام تا نسیم را رسوا كنم
امده ام تا در گله گوسفندان
بر چراگاهها غوغا افكنم
امده ام تا مانند طوفان
غرش كنان نعره زنان
دل كوه را به لرزه در اورم
امده ام تا چو برق افتاب
نقش سیاهی را پاره كنم
امده ام افتاب شوم ماه شوم
ستاره شوم ( امده ام تا عشق را
فریاد كنم )
امده ام زمین خاموش را بیدار كنم
امده ام تا لبان خفته بر غم را
پر كنم از نغمه دلكش اواز
امده ام تا راز زمستان را
بر خدایان بهاران بگشایم
امده ام در این یلدای بلند
تا بر نگردم .
\\\\\\\\\\\\\\\\\ یلدای شما مبارك
به انها كه رفتند و به انان كه گم شدند .
به دلم زخمی نشسته نمیدانم از كدام دشمن،
بر پیكرم حراحتی هست نمیدانم در كدام نبرد،
عمرم در بی ثمری طی شد ،در دست من تیغ دشمن
ستیز نبود اما دردا كه اماج عقده های فرو مانده
در گلو ، نه از دشمنان بلكه به دست دوست نمایان
تیغ به دست و خود فروشان مانده پای در بست .
پیكرم زخمی است روحم زخمی است اما در كدام نبرد.
\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
دوستان حكایتی تلخ دارم
از ستاره ای كه نام او بخت بود
سوختم از شعله بیداد او كه كس ندید و كس نشنید
روزی گمان كردم كه او همان صبح روشن است كه در
پیكار زخم بر داشته و حال شمع روشن زندگی منست
اما او یك فریب بود و من به سادگی اورا ستاره پنداشتم
او شمع مرده ای بود كه در دل هزار افسون داشت .
در رگهای او هیچ خونی نبود احساسی نبود او مرده ای
بود كه بشكل زندگان میزیست و …… برای او جلوه ای
نداشت .
گناه من چه بود منكه زاده یك میوه تلخ روزگارم گناهم
چه بود من او را ستاره پنداشتم واو یك شمع نیم سوخته بود
اورا دور انداختم اما دود خفه كننده او در چشمانم اشك
نشانده مرا الوده ننگ ساخت خاك رهم خواند به هر كوی و هر
سوی ، اما من نگفتم به ان كامروایان كه ننگ شمایید نه من
من اندوه روزگارم و بازیچه نیرنگ شما دل باخته بیهوده و رو
به استان بی پناهی و نوشیده شراب تلخ جدایی .
\\\\\
هر صبح به افتاب سلام میگویم
هر روز در ایینه رنگ میبینم
هر روز به خود فریبی مشغولم
هر روز كلامم در غلاف میماند
هر روز شاهد یك جنایت
و هر روز شاهد یك خیانت
هر روز گریستن و پای بند یك
افسون
هر روز دور تراز مدار خویشتن
هر روز بر سر بازار هرزه ها
و هر روز ایستاده به تماشا از
پشت پرده ها
هر روز به اسمان نگریستن
بانتظار قطره ای باران
هر روز نوشتن سفر نامه
و گاهی سكوت و درنگ
هرروز فرار كردن ازهیاهوی
كوچه ها
و هر روز به كهنه ها اطراف
نگریستن
به امید انكه در میان انها
ریشه ای بروید
پایان روز یكشنبه
بتو كه روزی همسر م بودی
فقط همسرم بودی
………
شاید كه ما همیشه باید در میان امواج تاریك و جاودانی
شنا كنیم بدون انكه بتوانیم به ساحل ارامش برسیم .
گاه گاهی توقفی كوتاه و سپس پیش روی را از سر بگیریم
سالها ماه ها هفته ها روز ها ساعتها و دقایق امدند و رفتند
بدون انكه ما بتوانیم لحظه ای بیارامیم .
روزیك من مانند امواج خروشان روی تخته سنگ ظلمانی تنها
غریدم تو چیزی نداشتی كه نثارم كنی تا بمن ارامش ببخشد
بمن بگو چه لحظه ای بمن كمك كردی تا بتوانم دمی بیاسایم
روزی ارزو داشتم كه زمان از حركت باز ایستد اما امروز میگویم
ای زمان هر چه میتوانی بر سرعت خود بیافزا چرا كه خسته ام و
میخواهم به ارامش جاودانیم برسم .
روزی بتو گفتم بیا تا یكدیگر را دوست بداریم و حال كه زمان میرود
تا مارا به سرازیر برساند بتوانیم با كمك یك دیگر این شیب سخت را
طی كنیم .
و …. تو خود تنها رفتی غرق شدی و من در بالای صخره همان تخته
سنگی كه روز اول ترا دیدم به تماشای تو نشستم . پایان
دوشنبه
من از گرمای تابستان می ایم
و تو از بهار
من به پاییز میروم
و تو در بهار میمانی
من با زمستان خواهم رفت
تابستان تو شروع میشود
روزیكه گلهای سپید نسترن
در سپیده صبح شكفتند
من در میان برف زمستان
مدفون خواهم بود
فاصله ها زیادند
میان ما میان من وتو
میان امدن و رفتن
و پر كردن این فاصله ها
تو با زبان من بیگانه ای
و من از طپش قلب تو
احساس ترا درك میكنم
………………..
عصر بدی است
زمان بیهوده میگذرد
بوی تعفن بوی لجن ابهای
راكد و بوی یاس و نا امیدی
« و این منم زنی تنها »
ایستاده در روی پل بیكسی
وامانده و حیران
دلم میخواهد كه بوی گل را
دو باره احساس كنم
قطار ازجلوی خانه ام
بسرعت میگذرد
من با صدای ان اشنا هستم
بوی روغن سوخته بوی گند
ماهیان مرده بوی تعفن
چاه فاضل ابها و مستراح
..
هر روز در پی رد پایی
سر گردانم و گوشم به در
به اسمانی مینگرم كه از گچ سفید
درست شده و احساس میكنم
درون گوری قرار دارم
قطار از جلوی اطاق من رد میشود
من سرعت و صدای انرا میشنوم
..
خسته ازدل خسته از تن
و خسته از خویش
گام های خود را میشمارم
كو تاهتر شده اند ..
ایكاش كو ههارا دوباره
میدیدم
ایكاش برف روی انها را لمس میكردم
و مطمئن بودم كه انها
طپش قلب مرا سریعتر میكردند
و شمع یخ بسته زمستان روحم را
درون خود ذوب میكردند
شعله ها یخ زده اند
قلبها ایستاده اند
و در گرمای تابستان
من سردم هست
من سردم هست
……٫
یكشنبه
گاهی دلم میخواهد فراموش كنم كه در كجا زاده شدم
میگویند هر ملتی و یا هر نژادی ریاكاریها ی خود را دارد
كه مخصوص همان سر زمین است گمان میكنم كه با اندكی
حقیقت و بسیاری دروغ بشود این جهان را تغذیه كرد.
چرا كه روح ادمی ضعیف است و تاب حقیقت را ندارد
باید علم اخلاق سیاست و مذهب را در لفافی از دروغ پوشاند
و تقدم كرد این دروغ ها با روح هر نژادی سازگاری دارد و در
هر یك متفاووت است متاسفانه همین امر سبب میشود كه ملتی
اینهمه به سختی یكدیگر را بفهمند و به اسانی یكدیگر را تحقیر
كنند همه ما انسانها در زمانی از زندگی دچار یك نوع تحقیر شده ایم
و غمگین تر انكه در غربت به غیر از تحقیر خارجی بودن عقده های
چركین سر باز شده هموطن نیز لباس ها را الوده میسازند.
امروز ظهر یك زن جوان وزیبای هموطنم را دیدم كه داشت خیابان را
تمیز میكرد او سپور شهرداری محل شده و رستورانهای مجهز و رنگین
ایرانی حتی برای تمیزی هم اورا قبول نمیكنند .
انها مشتریان مخصوص خودرا دارند و نباید دست از پا خطا كنند .
وای بر ما و شرم بر ما .
دلم سخت گرفته
….٫
یكشنبه
یك روز بسیار بد
از دنیا وهرچه در دنیا ست هر چه بگویم كم گفته ام
و سخت بیزارم دنیا یك پتیاره ای بی لگام واگر دل
بر او ببندی راه بیهوده ای را رفته ای اگر به دنبالش
بدوی او با سرعت از تو فرار میكند تلاش تو بی ثمر
است سر نوشت همه كسانی كه به گونه ای به یكی از
جلوه گریهای او دلبسته اند وسیله برایشان هدف شده
و به دنبال او رفته اند و عمری تاخته اند و سپس جان
باختند اما گاهی اگر از او رو بگردانی سر راهت به
جلوه گری می ایستد و بهر سو كه بروی در پی ات روان
شده و دلربایی میكند تا سرانجام مجزوب او شوی و سپس
در پی او روان شوی حال دو راه بیشتر نداری یا باید فریب
او را بخوری ویا دم را غنیمت شمرده و با بی خیالی روز را
به شب برسانی و باید بدانی كه زندگی فقط لحظه هاست
و فردا امروزی است كه دیروز به دنبالش بودی ونگران
دنیا وهرچه در ان هست وسیله ای است برای حال و اسب
سركشی است كه باید رامش كرد و ازراه مهربانی از او بهره
گرفت باید دوست داشت تنها عشق است كه مایه نجات روح
میباشد عشق یك ودیعه اسمانی است عشق به چیز و به كس
تا دنیا بوده وهست همیشه یك نبرد پایان ناپذیر میان عشق پاك
و عشق دنیوی وجود داشته مرز این دو نیز نا مشخص است و تنها
با علم به تفكر میتوان واقیعت را در یافت من عالم و فیلسوف نیستم
تنها انچه را كه یافته ام صادقانه در میان گذاشتم واگر تو در جسجوی
حقیقت میباشی این گوی واین میدانقدم پیش بگذار و برو تا به مقصد
برسی راه حقیت رفتنی است نه گفتنی كشف كردنی است نه تعلیمی
باید از دل و جان مایه بگذاری ودر جستجوی این گوهر نایاب به قعر
اقیانوس بروی و هزاران صدف تو خالی را بشكافی تا مروارید غلطان
را پیدا كنی و نگذاری كه جانوران گزنده و خزه ها مزاحم به دور پیكر
تو بپیچند. من اگر گوهری نیافتم گناه بخت سیاهم بود نه گناه دریا .
……………………..٫٫
شنبه
به فرزندانی كه در غرب بزرگ شده ویا بزرگ میشوند.
…………….
میخواهم برای شما با مهربانی و تواضع یك شعر كو تاه تقدیم
كنم كه از یك حقیقت سر چشمه گرفته :
هنگامیكه مانند همه شما بچه بودیم احترام را میشناختیم
بدون انكه اینهمه خوشیهای گوناگون داشته باشیم ،
جواب دادن به بزرگتر ها گناه بزرگی بودما همیشه با ادب
اطاعت میكردیم ،
ما بمدرسه رفتیم و در كنار درس خوب یاد گرفتیم كه احترام
چیست ،
امروز شماها زیاد درس میخو انیدو یا خوانده ایدباید فرهنگ
داشته باشید ،اما هنگامیكه به احترام میرسید برای ان علمی
وجود ندارد ،باید انرا یاد بگیرید .بچه ها همه بچه هستند در هر
سنی كه باشند و پدر و مادر ها همیشه پدرو مادر میباشند در هر
سنی كه هستند .
هیچ چیزی باندازه احترام پدر و مادرها را خوشحال نمیسازدو هیچ
هدیه ای به اندازه احترام به انها نیرو نمیدهد.
ظاهر انها همیشه پراز خوشحالی است اما اگر درون انها را ببینید
در تنهایی خود گریه میكنند.نشان میدهد كه همیشه زجر میكشند
غمگین و دردناك است و بیشتر از همه غیر انسانی كه انها نمیتوانند
محبتی را دریافت كنند زمانیكه پیر میشوند.
نوه ها مادر و پدر بزرگها را دوست دارند تا وقتكه بچه هستند ،
اما همانطور كه بزرگ میشوند عشق انها كمتر میشود طبیعی است
كه پا به دنیای جدیدی میگذارند.
اگر روزی پدر یا مادر بزرگ به انها اعتراضی بكنند فورا جواب میدهند
) كه تو نمیفهمی نه تو ونه بقیه پیرها شما قدیمی هستید و كهنه فكر (
ان گاه سر افكنده و غمگین تنها میمانیم و ارزو میكنیم كه خداوند مارا
زودتر صدا كند خون گریه میكنیم بدون انكه كسی مارا دلداری دهد .
اگر با انها باشیم صبح زود با صدای بلند میگویند:
كسی توی این خانه از دست سرفه های پدر بزرگ ) مادر بزرگ ( نمیخوابد
این گفته برای خیلی ها پیش امده و خدا میداند كه چقدر زجر كشیده اند
از شما خدا حافظی میكنم با اشكی كه در چشم دارم و اغوشی پراز محبت.
عمر سعادت همه شما دراز باد .
…….٫……….
Still Soraya 